Natuurverenigingen hebben een onmisbare functie in ons volle landje. Ze bewaren natuurwetenschappelijke waarden en als hoveniers houden ze het landschap mooi. Een stuk beter geregeld dan in Belgie, waar ruimtelijke wanordening heerst. Maar soms dienen ze een pas op de plaats te maken, om beter hun kerntaken in het vizier te krijgen. Dat heeft niets te maken met links of rechts, maar met gezond verstand.

Toch krijg je via onze progressieve kranten traditioneel het vertekende beeld: alsof natuur beslist links is, Emile Roemer van de SP nodig heeft en de PvdA (Partij van de Asfalteerders, want ze doen vrolijk mee met de VVD in Friesland). Media zien weer kans om natuur te gebruiken voor campagnejournalistiek tegen het zittende kabinet. Zo komen de groene feiten nooit boven tafel.

De echte vragen worden zoals vaker niet gesteld
. Moeten 3 clubs, namelijk De Landschappen, Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten werkelijk 17,5 procent van ons landoppervlak in bezit krijgen en is ‘de natuur dan gered?’ Of is er dan vooral een grootscheepse grondtransactie gedaan? Is De Natuur nu bedreigd, of is vooral de vanzelfsprekende inkomstenbron beperkt van enkele organisaties, die in internationaal opzicht uniek was?

(meer…)

Voor de wetenschapsbijlage van Het Parool beschrijf ik dit weekend het laatste speeltje van robuuste bureauecologen: ecosysteemdiensten.

Nagoya
Ecosysteemdiensten zijn de zaken, die de natuur levert als genot, recreatie en zuurstof die nu buiten het mondiale huishoudboekje vallen. Mensen als Roefie Hueting, Bob Goudszwaard hebben zich in de jaren zeventig al met vergelijkbare ideeen bezig gehouden. Als idee achter het bureau lijkt het niet zo slecht. Maar bij verkeerd gebruik levert het nauwelijks iets voor de natuur, behalve een potentiele inkomstenbron die bureaucraten en bankiers alsnog te gelde kunnen maken. Vergelijk het met emissiehandel, waarbij het bedoelde effect van klimaatmitigatie door CO2-vermindering bijzaak is geworden.
Maandag 25 oktober besteedt het PBL uitgebreid aandacht aan de Convention on Biodiversity (CBD) in Nagoya in Japan zo stelden zij in persberichten.

Vertegenwoordigers van 150 landen
stellen daar tijdens 2 weken galadiners vast, dat het rendement discutabel is van mondiale afspraken over het vage containerbegrip biodiversiteit. De CBD werd met 150 landen vastgesteld in Rio 1992 en stelde dat teruggang van biodiversiteit in 2010 moest stoppen. In plaats de logische conclusie te trekken: haal de stekker uit kostbaar gepraat over globale abstracties, formuleert men nu een nieuwe utopie. Ecosysteemdiensten dus, als reddende engel om meer bureaucratie en consultants als oplossing een andere vermomming te geven.

VN vindt zichzelf weer opnieuw uit
Uiteraard is de hoofdrolspeler hier weer de Verenigde Naties. Samen met de Europese Unie zetten zij Pavan Sukhdev van de Deutsche Bank (de bank die ook de rebuttal van Mc Intyre publiceerde, die Ross mc Kittrick moest weerleggen) aan het rekenen met TEEB, the Economics of Ecosystems and Biodiversity. Vrij vertaald, biodiversiteit als bureaucratische banenmotor. Een interessant recent artikel in Ambio van Petteri Vihervaara toont hoe deze mode langzaam aan populariteit won, omdát het zich nestelt in weldadig ongrijpbare globale abstractie. Ideaal voor politici, omdat je nooit iemand ergens op kunt afrekenen

(meer…)

In het Japanse Nagoya is de volgende twee weken lange praatronde begonnen over biodiversiteit, ook wel bekend als Convention on Biodiversity. De BBC herkauwt nogmaals alle alarmistische kletspraat over hoe wij mensen verantwoordelijk zijn voor een imaginaire biodiversiteitscrisis, en hoe ‘de armsten in de wereld’het meeste getroffen worden. Klimaatangst Revisited dus. Mocht Global Warming als fondsenwervingsmechanisme mislukken, dan heeft de VN nog een backupplan om zichzelf aan het werk te houden, drijvend op uw schuldgevoel.

Zoals u merkt ben ik een klein beetje sceptisch
..over dit soort uitjes voor bureaucraten, die hun vlucht, hotel en eindeloze galadiners twee weken lang declareren bij de belastingbetaler. Omdat

a. we nauwelijks weten hoeveel plant- en diersoorten op aarde bestaan (de wetenschap beschreef er anderhalf miljoen, waarvan de helft insecten. Het kunnen er in totaal 3 miljoen zijn maar ook 100 miljoen)
b. je al nauwelijks weet wat een ’soort’is (alleen al van de slechtvalk bestaan bijvoorbeeld 20 ‘ondersoorten’: zijn dat nu ook soorten of  ‘varieteiten’)
c. het normaal is dat sommige soorten verdwijnen (de natuur zelf roeide er 99.9 procent uit in de geologische geschiedenis)
d. alle door de Verenigde Naties verspreide alarmisme, dat als ‘wetenschap’wordt verkocht nogal sterk lijkt op met vaktaal omringde speculatie. Waarbij de rampzaligheid extra dik wordt aangezet. (zie ook Climategate, en mijn posts over de klimaatoverdrijving van het IPCC. De ‘wetenschap’achter biodiversiteitverdrijf is nog dubieuzer
E. juist de natuurbescherming moet niet drijven op speculatie en vanzelfsprekende goodwill. Zij moet effectief zijn en zich baseren op deugdelijke gegevens.

Ik heb er in Bionieuws al over geschreven in mijn artikel Prijs de Aarde. Journalisten zouden wel eens wat kritischer mogen kijken naar het Biodiversitijdverdrijf dat instanties als de UNEP maar ook het Planbureau voor de Leefomgeving uitbrengen. Tot nu toe fungeren ook ‘fatsoenlijke’omroepen als de BBC als kritiekloze roeptoeter. Het doel, de natuur is goed, en dus is iedereen die iets over natuur roept ook goed volgens de heersende mores. Terwijl de natuurbescherming baat heeft bij integere mensen die het doel boven de organisatiebelangen plaatsen. Daarom moeten journalisten dit soort instanties juist kritisch volgen. Want er zijn grote bedreigingen voor de variatie in levensvormen op aarde. Benoem dan ook de goede.

(meer…)

Het nieuwe Kabinet Rutte1 maakt meteen een oud natuurvijandig cliché over rechts bewaarheid. Er komt een half miljard euro per jaar bij voor meer asfalt.  Het meeste werk dat forenzen doen, kan ook thuis en via telefoon, internet, twitter enz kun je eenvoudig met de afdeling afstemmen. Maar volgens de VVD leven we nog in het postduiventijdperk. Daarnaast kunnen de Fred Teevens in dit land straks ruim baan krijgen, door de overheid meer bevoegdheid te geven zich met ons te bemoeien. Omdat het zo vreselijk onveilig zou zijn in Nederland.

Minder hindermacht
Ik ben liberaal in klassieke zin van het woord. Dus niet meer bemoeizucht en ruimtegebrek. Maar meer zelfredzaamheid voor hen die daartoe moreel en geestelijk in staat zijn. En dus minder administratieve lasten. Bij die definitie kunnen klassiek liberale principes ook bij natuurbeleid veel goeds doen. Kan de VVD eindelijk eens iets zinvollers uitkramen dan ´meer asfalt en meer politie´. Natuurbeleid in ons land kampt namelijk met de zelfde problemen die maken dat ook onderwijzers niet effectief kunnen zijn, dat politie niet effectief boeven kan vangen.

Hinder van averechtse regels en deskundologen waarnaar onevenredig veel geld gaat, terwijl de mensen in de praktijk het nakijken hebben. Men is al gauw een derde van de tijd kwijt met het invullen van formulieren voor de verantwoordingsbureaucraten. Daardoor blijft voor boeven vangen, les geven, natuur beschermen en beheren weinig tijd meer over. Liefhebbers met hart voor de zaak raken ontmoedigd, alleen de meelmuilen blijven

(meer…)

In Nederland besteden we miljoenen euro’s subsidie aan bescherming van lepelaars, roofvogels en zeldzaamheden. Honderden boeren, burgers en buitenlui werken enthousiast mee aan projecten als voor de Grauwe Kiekendief. We rusten purperreigers uit met zenders, zaaien akkerranden in voor andere zeldzaamheden. En zo hebben we in een vol landje nog veel natuur.

If it flies, it dies
Maar op de vogeltrek mogen al onze liefdevolle inspanningen fijn aan gort worden geschoten door een stel Maltese inboorlingen. Van Keith Bildstein van Hawk Mountain hoorde ik dat het in ieder geval jaarlijks om 60.000 wespendieven, kiekendieven, sakervalken, lannervalken gaat. Allemaal spul waar liefhebbers in andere EU-landen tijd en geld in steken. In dit geval doet Vogelbescherming er goed aan om stampij te maken tegen dit jaarlijks terugkerende vandalisme. Het is toch absurd dat dit anno 2010 nog kan in een EU-lidstaat? Het mag niet, maar zonder controle is iedere wet natuurlijk een dode letter: en een dode vogel dus.
(meer…)

Al eerder vertrok Floortje Fauna uit ‘De Nederlandse Jager’omdat ze wel eens dingen schreef die zo waar waren, dat het staan op lange tenen onvermijdelijk leek. Ook nu grijpt de KNJV-directie in om plaatsing van een artikel te voorkomen. En wel dat van mij. Het stuk ‘Het Maatschappelijke belang gaat voor onze hobby’, is hier te lezen. Ik schrijf het voor een fooi, lever goede foto’s erbij en hoop zo als publicist mijn steentje bij te dragen aan de natuurlobby. Maar helaas..

Papieren tijgerbescherming
Ik schreef mijn eerste test van de hypothese: ‘zetten jagers zich in voor de belangen van de natuur’. Dit omdat de jagersclub zich graag profileert als natuurvereniging, allerlei verdragen ondertekent als de ‘Agenda Landschap’, plaatsneemt in de Biodiversiteitscoalitie en andere papieren tijgerbescherming. Jagers  verkondigen vaak ingestudeerde zinnen als ‘wanneer ik de natuur inga en ik schiet niets, heb ik net zo’n goeie dag’. En in eerdere stukken gaf ik al handreikingen hoe jagers zich als actieve natuurbeschermer konden opstellen.

Gezakt
Maar. Meteen bij de eerste praktijktest blijkt de KNJV te zakken voor het examen.

(meer…)

Van een kennis ontving ik het bericht dat 50 hectare van de Salina Vlijt, een vogelrijk estuarium voor flamingo’s en zeeschildpadden op Bonaire wordt gebulldozerd vanwege de bouw van villa’s door ‘Harbour Village’.

Ja, je staat er niet bij stil, maar naast onze koude Waddeneilanden vallen ook tropische duikparadijzen in de Carribean onder ons grondgebied. En daar bevindt zich een natuurrijkdom met 14.000 verschillende soorten planten en dieren, veel zogenaamde ‘endemen’, eilandvarianten die nergens anders voorkomen. Een Biodiversity Hotspot noem je zoiets dan. Bonairianen zijn ook net als ons. Ook daar blijkt voor velen natuur een luxe waar je een villapark in kunt bouwen (bij ons gebeurt dat nu in de Lauwersmeer), zodat het tenminste echt wat oplevert.

Union Patriotko Boneriano
Verschillende natuurorganisaties lieten al een protest horen, maar blijken niet bij machte om meer dan een deuk in een pakje boter te slaan: het hebben van een flitsende website als bij natuurclub DCNA en Bonaireturtles is natuurlijk ook belangrijk. Weer blijkt hoe habitatvernietiging bedreiging één is, en waarom natuurclubs zich daar als eerste op zouden moeten focussen.

Zoals ik het begreep..
..heeft de vorige zittende macht, de UPB nogal ruimhartig erfpachtgronden weggegeven aan verschillende partijen. Dat blijkt uit de rapportages van de Algemene Rekenkamer Nederlandse Antillen, er zou sprake zijn van belangenverstrengeling en vriendjespolitiek en de oppositiepartij eiste daarop het aftreden van UPB-gedeputeerden. Het lijkt er op dat de Salina Vlijt nu slachtoffer is van deze erfpachtgrond-corruptie, want volgens de rechter valt de uitgifte van erfpachtgronden niet meer terug te draaien. Ookal zou er geen MER zijn uitgevoerd, zoals onder Nederlandse wetgeving hoort.
(meer…)

Nu de auteurs van Werkgroep 2 van het vijfde IPCC-rapport AR5 bekend zijn, staat al één ding vast. Het vijfde IPCC-rapport in 2013 wordt een herhaling van zetten.

De alarmistische gelederen zijn zelfs versterkt met zwaarder geschut. Dit naast oudgediende alarmisten met belangen in milieuclubs en de duurzaamheidsindustrie: zoals Rik Leemans, klimaat-voor-ruimte Pavel Kabat, de bij PIK gedetacheerde Greenpeace-man Bill Hare mag alweer, Duurzaamgoeroe Frans Berkhout van de VU.

Spandoeken bij lezing Watts
Met name bij het hoofdstuk van Werkgroep 2 over oceanen kunnen we de borst nat maken: de klimaatactivist Ove Hoegh Guldberg, leider bij klimaatdemonstraties, schrijver voor Greenpeace en houder van de activistensite climateshifts is aangewezen als Coordinating lead author.

Guldberg riep activisten op de lezingenreeks van Anthony Watts te verstoren met spandoeken en protestborden, zelf saboteerde hij de lezing met eigen toespraken: hij is dus echt geknipt voor een open klimaatdebat, waar de wereld na Climategate en het mislukken van Kopenhagen om vroeg.

(meer…)

Ik sprak op een foto-expositie in Amsterdam met Wijnand Duijvendak, de klimaatkraker van Groen Links die van demonstratie naar conferentie vloog, zoals in Nairobi.

Banzaai
Hij was heilig overtuigd van zijn zaak en vertelde met een bijna erotische opwinding over de malaria-epidemie die de Afrikanen zou treffen dankzij ‘De Klimaatverandering’. En dus was Duijvendak weer even strijdvaardig als tijdens de rellen bij Beatrix haar trouwerij. Banzaai!

Dat die claim feitelijk gezien onwaar is, zie hier, is minder van belang dan de wellust waarmee mensen als Duijvendak vertellen over rampen. Het klinkt bijna als de vervulling van hun diepste verlangens, de vervulling van een doel. En nog belangrijker, ze weten met hun passie mensen te winnen en dus geld (Duijvendak ontving een half miljoen euro van VROM voor klimaatdemonstratie Beat the Heat )

Groene Week
Ik bezocht ook de jaarlijks terugkerende Greenweek, het groene feest van  fondswervende bedrijven (NGO’s) die hier als bijen zwermen rond de rijke subsidieruif die Brussel heet. Waar dat geld naar toe gaat? Bij groene conferenties valt het me op hoeveel afval je krijgt geserveerd in de vorm van glossy papier, brochures, plastic gadgets.

En nergens kun je als journalist zo heerlijk gratis eten als bij de EU: en dan ben ik op persreizen al heel wat gewend: ’alweer zalm….’ Het EU-menu is kortom afgestemd op mensen die al wat gewend zijn. Het organiseren en bezoeken van groene conferenties is een levensstijl, en je kunt er zo je beroep van maken.

(meer…)

De Verenigde Naties en diverse landen willen weer een nieuw bureaucratisch orgaan in het leven roepen voor biodiversiteit, vergelijkbaar met Klimaatpanel IPCC. Dat is geen goed idee, want net als de IPCC-rapporten voor klimaat, zit ook het rapport The Economics of Biodiversity-rapport (Teeb) vol met fouten, overdrijvingen, ongefundeerde schattingen en verkeerd geciteerde literatuur; campagnewetenschap dus. Dat is kwalijk, omdat zulke overdrijving de geloofwaardigheid van noodzakelijke natuurbescherming ondermijnt, en verkeerde prioriteiten agendeert.

De website Climatequotes vond al een fout in de claim over wetlands, zelf heb ik de claim over boskap eens gecontroleerd.

Fout 1: totale bosoppervlak daalt niet in de serieuze literatuur
Bij het TEEB is slechts bij oppervlakkig lezen al te zien dat de auteurs, waaronder ook mensen van het Planbureau voor de Leefomgeving en Wageningen Universiteit, het shock and awe effect boven deugdelijke bronnen en gegevens stellen. In de eerste aflevering hier behandel ik de foutieve bosoppervlak-claim. Het TEEB stelt:

The levels of many of the benefits we derive from
the environment have plunged over the past 50 years as
biodiversity has fallen dramatically across the globe. Here are
some examples:

• In the last 300 years, the global forest area has shrunk
by approximately 40%. Forests have completely
disappeared in 25 countries, and another 29 countries
have lost more than 90% of their forest cover. The
decline continues (FAO 2001; 2006).

Dat is half waar…
In de afgelopen eeuw is ontzettend veel gekapt. Van alle bos in de wereld is nu 30 procent primair, dus niet gekapt in de laatste eeuwen, 60 procent is secundair: dus opnieuw verschenen na kap.
In veel landen daalt nog steeds door roofbouw het bosoppervlak. Maar wanneer je de serieuze bosbouwliteratuur volgt, weet je dat het wereldwijde bosoppervlak juist groeit, zoals Robin Chardon in 2008 beschrijft in Science. Vooral in de tropen waar bos uit de grond schiet nadat landbouwgrond is verlaten. Wel kan meer actieve herplant volgens moderne bosbouwinzichten verdere regeneratie versnellen. Dan blijkt ook veel achteruitgang van biodiversiteit te keren.
(meer…)