In vele postings op climategate.nl toonde ik al aan dat het wetenschappelijk gehalte van veel IPCC-berichtgeving van kleuterniveau is. De IAC, een keurcommissie die het IPCC doorlichtte bevestigt die constatering. Er zijn binnen het IPCC geen kwaliteitscontroles, en men is te patriottisch. Het IAC adviseert een fundamentele hervorming van het IPCC klimaatpanel waarop regeringen hun klimaatbeleid baseren.

Ik beschreef al eerder het belachelijk dunne wetenschappelijke karakter van klimaatvoorspellingen voor de toekomst van biodiversiteit. Het zou toch prettig zijn wanneer in volgende rapporten staat aangegeven, dat allerlei doemvoorspellingen zijn gebaseerd op klimaatastrologie, en vage beweringen van belanghebbenden met allerlei vage duurzaamstichtingen. De wetenschap moet zich herorienteren op zaken die er echt toe doen. Niet meer de zieke aarde doctrine van de fondsenwervende NGO-industrie, maar echte aantasting van natuur. Tot nu toe ben ik een roepende in de woestijn. Wie helpt mij om dit te agenderen?

Ze willen er maar niet mee ophouden, de klimaatastrologen van het Planbureau voor de Leefomgeving. Volgens een persbericht van het Planbureau moeten allerlei klimaatcorridors komen om planten en dieren in Nederland te laten ‘vluchten’voor de warmte. 15 procent van de soorten zou wegvluchten. Het natuurbeleid moet op de schop zzzZucht…

Natuurlijk
… heeft opwarming, wanneer die plaatsvindt, een invloed op verspreiding van plant en diersoorten. Maar bij de klimaatastrologie van het PBL verdwijnen steevast de nuances. Hoe verloopt die verspreiding? Welke biologische verklaring geef je? En die nuances zijn vaak veel doorslaggevender, dan een paar tiende graad extra gemiddelde wereldtemperatuur. Een simpel lineair verband met opwarming en verspreiding bestaat niet zomaar. Wat voor soorten telt zijn kleinschalige lokale omstandigheden, niet wereldgemiddeldes op de computer.En concurrentie met andere soorten. Kijk maar..
(meer…)

Voor De Standaard en Trouw schreef ik over Werner von Braun’s rakettenparadijs in Peenemunde. In het groen bij Usedom aan de Oostzee in Duitsland, ligt de basis waar Von Braun experimenteerde met de V2-raket. Later werd dit een Sovjetbasis. In de oorlog werd het gebombardeerd door de Engelsen. ‘The Peenemunde Raid van Martin Middlebrook verhaalt hier over’.

Maar hoe wisten de Engelsen eindelijk na vele jaren, waar ze Von Braun’s raketten moesten vinden?
Mijn mailbox gaf vandaag het antwoord. De kleindochter van de verzetsmensen in het plaatsje Zinowitz mailde: ze had het verhaal op internet gelezen.

Beste Heer Zeilmaker
Uw artikel gelezen over Groen naziverleden als attractie datum 31-01-2009.

Misschien belangrijk om door te geven mijn Opa Johannes ter Morsche en Oma
woonde in de tijd van oorlog in Zinnowitz
waar van Braun ook woonde. Mijn Opa heeft deze raketfabriek vanuit Zinnowitz
verraden aan de Engelsen.
Mijn Opa heeft hiervoor bij het hoogste gerechtshof in Duitsland hiervoor
dan ook de doodstraf gekregen en
mijn Oma gevangenisstraf omdat zij de engelse zenders wist in te schakelen.
Zij hielden vanuit Zinnowitz een ondergrondse vanuit hun huis tegen de
Duitsers. Mijn moeder werd bij een SS gezin ondergebracht en moest voor
Hitler werken wat natuurlijk een hard gelach was omreden je ouders in het
verzet hebben gezeten.

Indien u meer wilt weten hoor ik dit graag van U.
Ongeveer 4 jaar geleden is er een gedenksteen in Zinnowitz geopend waar wij
persoonlijk voor waren uitgenodigd door de Gem. Zinnowitz en zijn toen ook in Peenemunde geweest en het is raar
als je de kleedhokjes daar opent en je staat naar je Opa te kijken die in
een van deze hokjes staat afgebeeld.

Met vriendelijke groet
kleindochter

Marianne van Thiel

Nog maar 3 jaar geleden voerde het fondsenwervende postcodeloterijbedrijf Vogelbescherming actie
met een ‘onderzoek’ kweken met de vangkooi’, geschreven door ‘Bureau Stroming. Toen zou van grootschalige illegale handel sprake zijn in roofvogels: al was de werkelijke maar weggemoffelde conclusie van het rapport ‘we konden niet aantonen dat er meer illegale handel was: een kenmerk van illegaliteit is dat het in het verborgene plaatsvindt’: toponderzoek dus.
Nu zou het houden van roofvogels in gevangenschap weer de spuigaten uitlopen volgens ‘nieuw onderzoek door een volledig onafhankelijk nieuw bureau, bureau Ulucus’.

Ulucus= Stroming= Van Kreveld= WWF
Het onderzoek is net zo suggestief en op media-effect gericht als van Stroming. En dat is niet verwonderlijk want het is in beide gevallen weer uitgevoerd door Arnold van Kreveld: de ex-WWF’er, het bedrijf dat van media bespelen haar voornaamste inkomstenbron heeft gemaakt. Ulucus is zijn Van Kreveld’s nieuwe creatie die hij in leven bracht met mensen van Vogelbescherming als Bernd de Bruijn. Steeds andere bureautjes ontspringen uit de zelfde kliek en moeten de schijn van onafhankelijkheid wekken, in plaats van het incestueuze ons-kentonderzoek dat het werkelijk levert.

Hypocrisie en Fondsenwervingsindustrie
Het bureau levert geen onderzoek, maar in rapporten verpakte urgentiemarketing, bedoeld om de inkomsten uit overheid en fondsenwerving op peil te houden. Het toont niets hard aan, maar drijft slechs op suggestie. In De Loer hebben we het suggestieve en criminaliserende gehalte van ‘Kweken met de Vangkooi’ al aangetoond, en de hypocrisie van deze ‘idealisten’en ‘natuurbeschermers’. Dat leidde tot Kamervragen.

Dus voor iedereen die nog serieus denkt dat Vogelbescherming vogels beschermt: Fondsenbescherming is de betere naam. De vogels kunnen prima zonder Vogelbescherming, maar omgekeerd niet: dan staan 70 betaalde medewerkers op straat en moet een kapitale villa van 5 miljoen euro weer op de veiling.

Wat niet betekent dat roofvogelhouderij in volieres zo fantastisch is. Alleen roofvogels bij professionele valkeniers met voldoende tijd per vogel hebben een waardig leven dat bij zo’n dier past.
Wie vogels in een voliere wil houden begint bij een parkiet.

Staatsbosbeheer krijgt van het Ministerie van LNV ontheffing om haviken te vangen bij de Sallandse Heuvelrug.Men wil namelijk de laatste 10 korhoenders van Nederland daar beschermen tegen predatie. (en niet tegen massa-recreatie blijkbaar, want het korhoen is dé toeristentrekker naar deze ‘grootste fitnessruimte van NL’)

Maar ik lees net De Takkeling, het lijfblad van de Werkgroep Roofvogels Nederland, en afgaand op hun rijk met onderzoek onderbouwde verhaal kun je bedenkingen bij deze praktijken hebben.
Natuurlijk, Rob Bijlsma’s manier van schrijven getuigt van weinig diplomatie, maar zijn natuurhart zit op de goede plaats en hij is ecologisch integer. Iets wat je van Staatsbosbeheer en het Ministerie van LNV niet kunt zeggen.

Probleemhavik?
Want officieel worden de haviken weggevangen en ‘verplaatst’, maar onduidelijk is waar ze worden uitgezet. Worden ze niet gewoon gekeeld door de ‘wildbeheerder’? En op basis van welke criteria een ‘probleemhavik’wordt geidentificeerd door SBB-medewerkers, dat is ook onmogelijk. Men gaat er vanuit dat bij een geslagen korhoen en een waargenomen havik automatisch een verband is. Maar dit is dweilen met de kraan open beleid. Die haviken blijven wel komen, als er eenvoudig te snaaien voer beschikbaar is. En dat die korren de pijp uitgaan, getuigt van het wrakke biotoop waar dit restje nog moet voortploeteren. Hou daar mee op: in Zweden struikel je nog over die beesten.
(meer…)

Na bijna een kwart eeuw durfde ik de confrontatie weer aan: de natuurplek van mijn Friese jeugd, die later toen ik in Wageningen woonde werd vernield door de aanleg van een ambitieuze EU-gesubsidieerde brug van ergens naar nergens. De brug werd aangelegd, om de 5 auto’s per dag door Franeker naar het beruchte knooppunt Lutjelollum om te leiden. Er was EU-geld, maar de brug eindigde jarenlang midden in weiland, omdat er ook nog geld nodig was voor een brug over de spoorrails. Nu ligt het zaakje er dan.

Paradise lost
Het project vond plaats in opdracht nota bene van de ambtenaar, die in zijn vrije tijd voorzitter was van de Vogelwacht Franekeradeel. Precies door het gedeelte waar we altijd de meeste nesten vonden van grutto, tureluur, kievit, maar ook slobeend, kuifeend. Ja, mensen zijn altijd een beetje dubbel.

Dat was alleen nog maar in de weilanden. Er liep een stuk water, de Arumervaart waar ik nog abortus pleegde bij een fuut, en als klapper was daar altijd een binnendijks gebied dat we ‘de Bult’noemden, een hectare groot schapenland dat deels nat en droog was. Tussen die dijkjes lag het best bewaarde natuurgeheim van Franekeradeel. Je zag er winter en zomertaling, kluut, bontbekplevier, oeverloper, vond er je eerste kievitseieren, jonge hazen. Een paradijs, waar ik jaren van mijn jonge jeugd doorbracht: tot natuur even niet meer stoer was en je plotseling zaken moest leuk vinden die eigenlijk stomvervelend waren.

Langs het spoor vonden we eendennesten tussen het riet, rietzangernesten, kleine karekiet en even verderop bij Hitzum zat een reigerkolonie. Ook bij deze reigers pleegde ik abortus voor mijn eierverzameling: ik ben nog met ei en al uit een boom gedonderd. Maar de hoofdprijs, het prachtig blauwe ei was gelukkig heel..

(meer…)

De zeehondenpopulatie op het Wad blijft nog steeds exponentieel groeien met duizenden dieren, zo mailde expert Peter Reijnders van Imares net aan me.

Zeehondenzeiljack
Dat brengt me op het idee om nogmaals te wijzen op een nieuwe manier om geld te verdienen aan de natuur, dat ik al in 2005 in HP de Tijd voorstelde in Scharrelwild . Oogst deze zeehonden, maak er prachtige zeehondenbontjassen van, écht streekproduct, stort een deel van de opbrengst in een particulier fonds voor natuurbeheer. Maar ik krijg de handen voor dit prachtplan maar niet op elkaar. 

Win Win met Lenie BV
Wie zeehonden doodt moet dat gewoon buiten zicht doen: daarom zijn anti-jachtactivisten ook veel fanatieker terwijl de bio-industrie minder weerstand oproept. Misschien kun je daarom een deal sluiten met Lenie: al die zieke snotteraars die zij van het Wad  plukt, mogen volgens de Flora en Faunawet artikel 14 eigenlijk niet teruggezet.

Bovendien is het illegaal om jaarlijks 300 wilde zeehonden van het Wad te plukken, terwijl geen enkele ecologische reden daartoe is: Iedere expert ergert zich aan deze ‘boven de wet’status van Lenie.

Maar Lenie haar zeehondenfarm vormt juist dé oplossing
…om dubbel te verdienen aan deze aandoenlijke zwemkampioenen vóór de natuur, zonder alle ophef die directe afschot teweeg brengt. Kijkt u maar..

(meer…)

Een rechts kabinet staat in de steigers, voor sommigen is dat een gruwel, terwijl collega’s op De Dagelijkse Standaard  zich verkneukelen. Eerder stelde ik hier dat rechts (minder overheid) beter voor de natuur is dan links (meer overheid): Die stelling  wil ik nu tijdens de formatieperiode verder uitwerken. 

Vandaag aflevering 1: meer natuur met minder regels en bureaucraten. Ik verdedig hier de stelling dat ‘milieu’een uitvinding is van Homo sapiens ambtenarensis  om meer soortgenoten te fokken, wat leidt tot minder natuur. Maar voor ik geloofwaardig aan de slag kan eerst dit:

Vele oud-rechtse populitici moeten eerst nog genezen
.. van een soort asfaltreflex, als pleister op een economische wonde, zoals bij de Noordelijke Friese Wouden: ze moeten creatiever en frisser denken, en kwaliteit van omgeving beschouwen als volwaardige economische factor. Het is GVD geen 1950 meer.

In een modern land als Nederland, is groene ruimte een schaars goed en dus economisch waardevol. De asfaltregel kan dus inkomstenderving betekenen: het is hier geen Roemenie (EU-lidstaat) meer, waar je sommige steden alleen via karrespoor met kuilen bereikt.  Dan is iedere fatsoenlijke verbinding een aanwinst.

 Huizen in een groene omgeving zijn meer waard..
… dan wanneer ze ingeklemd zitten tussen asfalt en gesubsidieerd bedrijfsparkje: zo’n zielige zichtlocatie voor bedrijven die via een ambtelijke constructie uit het dorspcentrum werden verdreven. Dat neigt naar socialistische arbeidsstimulatie en heeft niets met een gezonde stimulering van marktdenken te maken. Geef bedrijven dan meer ruimte op plaatsen, waar ze UIT ZICHZELF al willen zitten. Dat is toch een kenmerk van vrije markt.

Wanneer je het goede van rechts..
… toepast op groen, kan er best iets moois ontstaan. Een kwestie van onorthodox realisme. En natuurlijk met enige liefde voor het leven in al haar rijkdom: zonder die toewijding is ieder beleid een dode letter. 

(meer…)

Het ‘terug naar de natuur’-concept kom je met golven steeds weer tegen in onze cultuur: het idee dat de natuur ‘zuiver’is, dat je via allerlei folkloristische gewasjes zonder kunstmest en bestrijdingsmiddelen de wereldbevolking kunt voeden, dat GMO des duivels is omdat het die ‘zuiverheid’verstoort. Hippies staan nu ook in het Noorden weer op met hun verlangen om ‘ecodorpen’te bouwen.

Dat je ‘de natuur zijn gang moet laten gaan‘
…en dat dan vanzelf via begrazing het biodiverse Walhalla ontstaat in natuurgebieden omdát het ‘natuurlijk’ is. Dat we moeten ‘verduurzamen’: een levensstijl moeten aannemen die in overeenstemming is met de natuur. Volgens sommige schrijvers speelt in de Westerse cultuur het Paradijsverhaal hierbij een sterke culturele rol, naast Platonisme. De terugkeer naar ‘de idee’, de oorsprong, het blijft trekken.

Als rechtse Hippie..
.. heb ik onderhand alleen te veel gelezen, om deze romantiek serieus te nemen.

a. een complexe samenleving leeft bij gratie van toenemend energieverbruik: alleen fossiele energie of een constante bron met die zelfde intensiteit is daarbij bruikbaar. Duurzame energie is terug naar de Middeleeuwen, niet de natuur: je gebruikt weer landoppervlak om energie te verbouwen

b. het is onzinnig om ‘duurzaam’te doen, nu al reserves opzij te leggen voor toekomende generaties. Als mijn overgrootvader van zijn karige weekloon iedere week een kwartje opzij legde, had hij aan het eind van zijn leven evenveel bijeengespaard voor mij, als wat ik in één kleine freelanceopdracht binnensleep.

c. Hernieuwbaar is geen heilige koe. Grondstoffen raken ook niet op: kon je vroeger kopererts winnen uit gesteente met 1 procent Cu, nu kan dat uit gesteente met o.1 procent enz. En hoe weten wij nu, wat onze achterkleinkinderen gaan uitspoken. 

(meer…)

Momenteel werk ik aan een verhaal en fotoserie over de Noordelijke Friese Wouden, geboortegrond van mijn Pake Rypke. Bovenstaande foto is genomen op locatie tussen Hardegarijp en Veenwouden. Meer foto’s vind je hier.

De eeuwenoude eik- en elzensingels van Nationaal Landschap de Noordelijke Friese Wouden verdwijnen in 2011 onder een laag vierbaans-asfalt: de particuliere ambities van provinciebestuurder Piet Adema , en partners in crime van CDA, PvdA en VVD.

Havenbedrijf Rotterdam in paniek: Grote industrie vlucht naar Dongeradeel
Vlak ook niet de geplande nieuwe bedrijfsterreintjes langs deze weg uit, die Dokkum (13000 inwoners) en omstreken dan toch eindelijk gaan omtoveren tot internationale industriele grootmacht: als je er maar in gelooft. Het grapje is door de overheid geraamd op een kwart miljard euro, dus reken op een half miljard en vormt de grootste ingreep in het Friese Landschap ooit.

Bestuurders in Rotterdam zijn al aan noodplannen bezig: hoe kunnen ze de economische concurrentie uit Dongeradeel en Tytsjerksteradiel nog een stap voor zijn. Straks loopt heel Europoort leeg, want iedereen, van Shell tot Chinese containergiganten willen een zichtlocatie hebben bij Wouterswoude. Waar, zegt u? Ja wacht maar…
(meer…)